Η δική ΜΟΥ Τσικνοπέμπτη των 90s ήταν έτσι -Του Κώστα Δελή

Ωραία η φετινή Τσικνοπέμπτη με την Mascarata που οργάνωσε ο Δήμος Σερρών, αλλά κατά τις 12 τα μεσάνυκτα ο κόσμος αραίωσε από την πόλη.

Έτσι επειδή καλό είναι να θυμομαστε το παρελθόν της πόλης και το δικό μας, ως  FONH.GR κάνουμε αναδρομή στην προ κρίσης… Τσικνοπέμπτη. Ποτέ δεν είχαμε δυνατό καρναβάλι στην πόλη, είχαμε όμως μια και καλή ημέρα αποκριάς την Τσικνοπέμπτη!!!

Κάπου εκεί λίγα χρόνια μετά το 1990, λοιπον…

 

Η δική μας έξοδος ήταν Υπερπαραγωγή

Το πρωί της Τσικνοπέμπτης στο σχολείο περίμενες καρτερικά την μεγάλη βραδιά για ένα ξέφρενο ατελείωτο γλεντι!!

Το ραντεβού δινόταν σε ένα ζαχαροπλαστείο (Λίλας) κοντά στην Πλ.Εμποριου  νωρίς το απόγευμα (17.00). Πλέον ο Λίλας δεν υπάρχει, όμως αυτό ήταν το σημείο συνάντησης.

Όλοι πλην εξαιρέσεων οι μαθητές της τάξης του σχολείου σου, ήταν εκεί στο σημείο εκκίνησης από νωρίς. Όποιος δεν ερχόταν του κολλούσε το παρατσούκλι Νερτζ (κάτι σαν φλώρος) από την γνωστή ταινία εποχής.

Σε ενα- δυο στενά έβγαινες «καρφί» στην Εθνικής Αντίστασης. Στο νεότευκτο τότε κτίριο της ΚΕΔΗΣ (εγκαινιάστηκε το 1994) αν είχε καλό καιρό ή κρύο η βροχή μαζευόταν κόσμος.

Μουσικές, σερπαντίνες, καραμουζες, σπρέι και βόλτες, πολλές βόλτες στην πόλη. Οι περισσότεροι ντυμένοι καρναβάλια και αυτοί που δεν ντυνοταν, είχαν τουλάχιστον μία καρναβαλική μάσκα ή ένα καπέλο. Δυναμιτακια, πυροβολισμοί από σκάγια με ψεύτικα πιστολακια, φωτοβολίδες.

Στο δρόμο έβλεπες τις συμμαθήτριες ντυμένες Spice Girls, ενώ το μάτι σου έπεφτε και σε κανέναν Michael Jackson ή Σάκη Ρουβά!

Επειδή ήταν νωρίς περνούσες μια βόλτα από τα City για ηλεκτρονικά ή από το Corner για ένα μεγάλο κομμάτι πίτσα.

Όσο νυχτωνε ο κόσμος πυκνωνε στην πόλη. Σίγουρα η παρέα σου άρχιζε να ψαχνει στέκι. Έναν γρήγορο καφέ σε Cozi, Μικρό Καφέ, Jazz, Malibu, να χαλαρώσεις στην Εθνικής Αντίστασης και Αλ.Παναγουλη και μετά πάλι έξω.

Είχες αρχίσει να πεινάς, μια στάση στο Σερραϊκο Fast Food Apettito ή στα αγαπημένα Goodys ήταν απαραίτητη. 1 Cheese burger, 1 πατάτες, 1 coca cola. Light? Ρωτούσε η υπάλληλος, είναι για λόγους υγείας απαντούσες.

Ένα πατητο τοστ με διάφορα υλικά (αυγό, κασέρι, μπέικον, πιπεριά πράσινη, μαγιονέζα) το χτυπούσες στο εξαιρετικο Parisniko. 

Για προχωρημένους πήγαινες στον Χρήστο με τα απίστευτα Burger, ή στου Πασχάλη. Κάπου από ένα περίπτερο κατεβαζες και μια Coca-Cola Light!

Αλλά και στον Σταμάτη για γύρο με σαλάτα Σικάγο (σε άλλο θέμα θα αναλύσουμε τις διαφορές στις σαλάτες Σικάγο, Ουγγαρεζας) απέναντι από το ΙΚΑ.

Υπήρχε και ένα πολυ καλο γυραδικο ονόματι ΝΙΚΟΣ. Ναι, πηγαίναμε και στον Παλληκαρι.

21.00-22.00 έπινες μια μπίρα σε ένα από τα μαγαζιά της εποχής, Cinema, Νεμεσις, αλλά και στα άλλα της οδού Αμαρτίας. Το πάρτι στην πόλη είχε απλωθεί, μουσική δυνατή, χορός, κέφι για όλους. Μικροί μεγάλοι εν δράση…Hard Rock, Sante, Q, έμπαινες, έβλεπες, έφευγες.

23.00-24.00 Η ώρα για ρετσινοκατάσταση στο ΤΑΜΑΜ και καλή Ελληνική μουσική.

Μεγάλες παρέες, καρναβάλια, στολισμένα μαγαζιά, χαμός.

Της μόδας ήταν και τα ουζερί. Θυμάμαι πίσω από την ΚΕΔΗΣ ήταν τα «λόγια της πλώρης».

Πιο μετά κατέληγε και στις ΝΟΤΕΣ Live.

Στο μεταξύ ήσουν λίγο πριν στην πιτσαρία Center για μια πίτσα με φούρνο στα ξύλα.

Ή μία σπέσιαλ μακαρονάδα στην ιστορική Pavezi στην οδο Φιλίππου.

 

Στο μεταξύ έτρωγες ένα σπέσιαλ σουβλάκι στου Ψάλτη στην Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Για ένα γλυκάκι τσακ-μπαμ το έτρωγες ή στου Βασακη ή απέναντι με τους Λουκουμαδες.

Είχε έρθει ώρα για μια γλυκειά κρέπα στου Di Nicola.

00.00-01.00 είχε έρθει η ώρα για κάτι καλύτερο…

Ένα ποτάκι-λικερ (Blue Curacao) στο 1900 στο υπέροχο αυτό κτίριο ή στο άλλο επιβλητικό το Loft. Αλλά και στο Acropol.

Αφιέρωμα: 10+1 ποτά και λικέρ που δεν τα ξεχνάς ποτέ

Στο Εκκοκκιστήριο Club έπαιρνες σειρά ντυμένος καρναβάλι και έμπαινες σε μασκέ party πίνοντας τα ποτάκια σου, ανοίγοντας τα μπουκαλάκια σου. Στην μόδα ήταν τα Ελληναδικα, θα περνούσες για λίγο από το Mezzo-Μezzo. Άλλες φορές Κακός Λύκος ή στο Ελληναδικο Ανω-Κατω.

01.00-03.00: Στην πόλη οι ρυθμοί έπεφταν, όχι στα μαγαζιά όμως. Αφού γύρισες πολλά μαγαζιά, πήγαινες και στα μπουζούκια για ένα γρήγορο ποτό. Στο Ραντεβού είχες κλείσει τραπέζι γιατί όρθιος θα στριμωχνοσουνα. Υπήρχαν και τα θρυλικά 13 Φεγγάρια.

04.00-05.00 Πάλι πεινουσες, όχι μόνο εσύ και η παρέα σου. Πήγαινες στου Γαλάνη στη γωνία για ενα σάντουιτς με μανούρι και στην πλατεία Ελευθερίας στο αληστου μνήμης Τasos Τοστ (Ιδιοκτησία Τάσου Βλαστού).

Για πρωινό είχες δύο επιλογές ή πήγαινες για Πατσά (ψιλοκομμένο) στον Ιωακείμ ή για Μπουγάτσα στο Χρυσό στην Πλατεία Εμπορίου.

Το FONH.GR σας θυμίζει τι γινόταν πριν 5 χρόνια στο VOLTA Bar την Τσικνοπέμπτη (13/02/2015) με πλάνα Drone από τον Γιάννη Κωνσταντινίδη από τον Πεζόδρομο στην Κουντουριώτου.

Όπως και να έχει περνούσες καλά τέτοια ημέρα. Φυσικά Παρασκευή δεν πήγαινες σχολειο. Δείτε κάτω το αφιέρωμα του FONH.GR για την θρυλική Αλεξάνδρου Παναγούλη.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Η θρυλική οδός Αλ.Παναγουλη με τα καφέ και φαγαδικα (90s)

Δείτε και το μεγάλο αφιέρωμα στην οδό Αμαρτίας των Σερρών,  από το FONH.GR.

Viral Θέμα: «Η πόλη που ποτέ δεν κοιμάται»: Δεκαετία 90′- Οδός Αμαρτίας-(new update)