Γιάννης Δελής
Συχνά στο e-mail μας έρχονται δελτία τύπου, όμως ήρθε και ένα μήνυμα από μια γυναίκα που θέλει να το δημοσιοποιήσουμε τι γράφει. Και επειδή το FONH.GR δεν είναι Θεία Όλγα για να απαντήσει στα ερωτήματα της, το δίνουμε στον κόσμο να βγάλει τα δικά του χρήσιμα συμπεράσματα:
“Γεια σας. Είμαι μια Σερραία που θέλει να σας γράψει δύο λόγια για αυτά που βιώνει. Αν θέλετε δημοσιοποιήσετε το στο site σας, γιατί πιστεύω πως και άλλες γυναίκες αφορά. Θα διαπιστώσετε ότι αυτά που θα σας πω είναι.. to the point!!!
Είμαι 35 χρόνων (δεν κρύβω την ηλικία μου και δεν υπάρχει και λόγος) με όνομα Χ.
Οι μέρες που περνάμε έχουν πολλές δυσκολίες εντάξει το ξέρω, αλλά θα μπορούσαν να είναι και καλύτερα τα πράγματα.
Για να μην τα πολυλογω, είμαι παντρεμένη εδώ και τρία χρόνια και έχω ένα παιδί. Ο άντρας μου με αγαπάει δε λέω, αλλά με τα οικονομικά τα φέρνουμε πολύ δύσκολα. Ζοριζεται πάρα πολύ στο να τα καταφέρουμε ως οικογένεια. Εγώ δούλευα παλαιότερα όταν ήμουν ελεύθερη, τώρα οι υποχρεώσεις με το μωρό με έκλεισαν στο σπίτι, λες και είμαι στο χρυσό κλουβί.
Η ζωή είναι ωραία όταν την περιγράφεις στο Facebook! Όλα καλά, φωτογραφίες, φαγητά. Μέσα σου όμως νιώθεις καλά?
Το πρόβλημα ξεκινά και τελειώνει στο οικονομικό. Δεν βγαίνουμε να διασκεδάσουμε, δεν τρώμε έξω, δεν κάνουμε πράγματα που άλλοι κάνουν. Εννοώ ταξίδια, αλλά και δώρα, αγορές.
Ο σύζυγος μου είναι ένα απλό λαϊκό παιδί, λίγο αμόρφωτος, αλλά καλός. Τρέχει αλλά φαίνεται σα να χάνει το τρένο.
Τι να το κάνω όταν τα τελευταία καλοκαίρια δεν μπορούμε να πάμε διακοπές?
Κάπου να ξεφύγουμε και όπως ήταν χάλια τα πράγματα με τον Κορονοϊό, να ξεδωσουμε.
Αντ’ αυτού είναι και κάτι άλλο. Ένας τύπος, ξέρεις μωρέ τώρα, που με φλέρταρε πιο παλιά και εγώ ούτε καν, είναι πολύ δραστήριος. Πως το ξέρω! Ε, βλέπω τι κάνει από τα social media. Αυτό που με τρελαίνει είναι ότι ταξιδεύει, ταξιδεύει πολύ! Βγάζει φωτό σε ταβέρνες, καφέ, νέα μέρη και εγώ κλεισμένη όλη την ημέρα στους 4 τοίχους να προλάβω φαγητό και τις ανάγκες του μωρού. Και λέω κοίτα να δεις, αν ήμουνα τώρα με αυτόν δεν θα ήμουν σε κάπως καλύτερη μοίρα?
Αλήθεια, αυτή τη ζωή ονειρεύτηκα?
Και όλα αυτά τα γράφω γιατί η ζωή είναι μικρή και περνά γρήγορα.
Τι να κάνω? Να τον χωρίσω? Δεν είμαι από αυτές που θα τον απατούσαν, αλλά οι προκλήσεις είναι τόσες πολλές και αυτός έχει απομακρυνθεί τόσο πολύ από εμένα. Αυτος ασχολείται με τη ΔΕΗ, τον ΕΝΦΙΑ και τις δόσεις του δανείου!
Θέλω τη ζωή μου πίσω, την ελευθερία μου. Έχω ξεχάσει πως είναι να κοιμάσαι 1 ολόκληρη ημέρα. Εντάξει το παιδί είναι παιδί και το πονάω, μου έχει δώσει απίστευτη χαρά και συναισθήματα, αλλά έχω και μια ζωή, πότε θα την ζήσω? Σας ευχαριστώ προκαταβολικά για την δημοσιοποίηση.
Όταν τα έγραψα αυτά ήμουν στο Αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης και πήγαινα στη μάνα μου στην Αθήνα εξ’ ου και η φωτό!
