Ξυδάκης, Βλαζάκη και ΣΥΡΙΖΑ παίζουν επικίνδυνα στις πλάτες επιστημόνων

του Γιώργου Ροδάκογλου
Επικίνδυνο πολιτικό παιχνίδι παίζει ο Νίκος Ξυδάκης με φόντο την ανασκαφή της Αμφίπολης χωρίς όμως να γνωρίζει πως, και αν, θα του βγεί. Θλιβερή διαπίστωση αποτελεί το γεγονός ότι στο παιγνίδι αυτό συμμετέχουν διακεκριμένοι αρχαιολόγοι επιστήμονες που μέσα σ’ένα γενικότερο κλίμα παράνοιας στην Ελλάδα, επιχειρούν να αποδείξουν ότι ο Τάφος της Αμφίπολης είναι Ρωμαϊκό μνημείο και δεν ανήκει στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου όπως το χρονολογεί η ανασκαφέας.

Οι προθέσεις του υπουργού για την ανασκαφή στο Τύμβο Καστά είναι ήδη γνωστές. Κανένας όμως δεν περίμενε ότι θα κλείνει τα μάτια σε μια διαφαινόμενη «εκτροπή» αρχαιολόγων, το πόρισμα των οποίων ελλοχεύει πιθανούς κινδύνους σε εθνικό επίπεδο.

Και όλα αυτά στο βωμό της πολιτικής εκμετάλλευσης κάτι που στο παρελθόν κατέκριναν, ο ίδιος και η παρέα του.

Το ασταθές πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα μυρίζει εκλογές και σύντομα ο κύριος Ξυδάκης πρέπει να αποδείξει στο ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω αλλά και να εμφανίσει το μαύρο, άσπρο. Δεν λαμβάνει όμως υπ όψιν του ότι οι συνιστώσες ανήκουν σε άλλους πολιτικούς χώρους και πρεσβεύουν διαφορετικές αξίες.

Τα μονοπάτια λοιπόν στα οποία βαδίζει είναι δύσβατα και μάλλον θα τον οδηγήσουν σε μαύρο αδιέξοδο. Ενώ έχει διαπιστώσει την δυναμική της ανασκαφής , αγνοεί κάτι πολύ βασικό. Το σεβασμό που δείχνει το κοινό στους επιστήμονες της. Αντί αυτού υιοθετεί σενάρια αμφισβήτησης, χωρίς να επιδεικνύει τόλμη, να εξελίξει κάτι που άφησε έτοιμο ο προκάτοχος του.

Θα είχε πολύ ενδιαφέρον πάντως αν τελικά η παρέα του, αποδείξει επί της θητείας του ότι τάφος της Αμφίπολης ήταν έστω και ένα Ρωμαϊκό παλάτι. Αλλά ούτε και αυτό θα του βγει.

Το άτυπο πόρισμα για την ανασκαφή της Αμφίπολης το οποίο , σύμφωνα με την Κατερίνα Περιστέρη διαμόρφωσαν οι κυρίες Μαρία Βλαζάκη Αγγελική Κοταρίδη και Τζένη Βελένη, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια στημένη πεπονόφλουδα που ήδη εκθέτει ανεπανόρθωτα τις ίδιες, τον Υπουργό αλλά και τον Αλέξη Τσίπρα.

Η ύπαρξη του πορίσματος αμφισβητείται αφού δεν ανακοινώθηκε επίσημα από το ΥΠ.ΠΟ και το περιεχόμενο του διατυπώθηκε ως αποκλειστικό άρθρο στην κομματική εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, Αυγή.

Με το θεσμικό κύρος του Υπουργού έπρεπε ο κύριος Ξυδάκης, να υπερασπιστεί την ανασκαφέα και τους συνεργάτες της και να μην ενθαρρύνει, άτομα που απαξιώνουν το έργο τους.
Στο ίδιο ύψος των περιστάσεων έπρεπε να σταθεί και η Γ.Γ του ΥΠ.ΠΟ Μαρία Βλαζάκη . Αλλά πώς και γιατί να το πράξουν, όταν οι ίδιοι είναι αυτοί που συνέστησαν την άτυπη επιτροπή και επιδίωξαν το συγκεκριμένο αποτέλεσμα του δήθεν πορίσματος, με απώτερο σκοπό να εμφανιστούν δια της μεθόδου της αμφισβήτησης ως ειδήμονες σε κάτι που επιστημονικά δεν τους ανήκει.

Στις 13 Ιανουαρίου 2015 η Κατερίνας Λυμπεριπούλου δημοσιεύει το άρθρο με τον τίτλο: «Αν πω ότι ο τάφος είναι ασύλητος έχω πρόβλημα ως επιστήμονας» . Μέσα αναφέρει δηλώσεις της Αγγελικής Κοταρίδη που κατεβάζει τη χρονολόγηση του μνημείου 100 έως 150 χρόνια αργότερα από την επίσημη χρονολόγηση που έδωσε η ανασκαφέας Χαρακτηριστικό στοιχείο γι’ αυτή την εκτίμηση είναι οι Καρυάτιδες: «Αυτές τις Καρυάτιδες – (εκτός κι) αν μου φέρει κάποιος στοιχεία – δεν μπορώ να τις “βάλω” στον 4ο αι», είπε.

Η κυρία Κοτταρίδη εξαπέλυσε τότε πυρά και εναντίον του αρχιτέκτονα, Μιχάλη Λεμφαντζή, στενό συνεργάτη της Κατερίνας Περιστέρη: «Ο αρχιτέκτονας που δούλεψε στην ανασκαφή έκανε μια υπόθεση – μια ενδιαφέρουσα υπόθεση – ότι υπήρχε εκεί πάνω το λιοντάρι της Αμφίπολης. Αυτό είναι υπόθεση δεν είναι δεδομένο. ‘Όταν αρχίζεις να μετράς μεγέθη με το Λιοντάρι, τότε έχεις πρόβλημα. Δεν το έχεις αποδείξει, Το έχεις απλώς υποθέσει…»

Στο ίδιο μήκος κύματος και οι απόψεις της Τζένης Βελένη σε άρθρο της με τον τίτλο: «Ποιός χρειάζονταν την Αμφίπολη» που δημοσιεύτηκε το Ιανουάριο στην Παράλαξη δέκα μόλις ημέρες πριν τις Εθνικές εκλογές.

«Το μνημείο χρήζει άμεσης ορθολογιστικής αντιμετώπισης από ομάδα ειδικών (όχι απαραίτητα «διασήμων»), οι οποίοι θα σκύψουν πάνω του με τη δέουσα προσοχή και θα περισώσουν ό, τι μπορεί να περισωθεί, προπαντός μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας».
Στο ίδιο άρθρο διατυπώνει τα ερωτήματα,
1) ποιος μας λέει ότι ο περίβολος είναι απαραίτητα σύγχρονος με τον τάφο;
2) Ποιο είναι το ακλόνητο τεκμήριο ότι ο τύμβος είχε πάνω του τον λέοντα, όταν οι επιστήμονες που τον έστησαν εκεί όπου σήμερα είναι λένε ότι είχαν βρει θεμελίωση της βάσης του;
3)Πως είναι δυνατόν να μην είναι ελληνιστικό, τουλάχιστον, ένα ταφικό μνημείο τόσο «παστίτσιο», όπως λέμε εμείς οι αρχαιολόγοι, με τόσο πολλά εκλεκτικιστικά στοιχεία δηλαδή, ένα χαρακτηριστικό που φωτογραφίζει μεταγενέστερες της κλασικής εποχές;».

Με δεδομένο λοιπόν ότι οι δυο κυρίες αποτελούν μέλη του ΚΑΣ η Μαρία Βλαζάκη τις όρισε άτυπα ως μέλη αυτοψίας στο Τύμβο Καστά , ωστόσο γνώριζε εκ των προτέρων τις θέσεις τους. Αν η κυρία Βλαζάκη επιδίωκε πραγματικά ένα πόρισμα με ανεπηρέαστες και ασφαλείς εκτιμήσεις θα μπορούσε να είχε επιλέξει άλλους διακεκριμένους Έλληνες αρχαιολόγους, εκτός και αν δεν τους γνωρίζει.

Έτσι από τον Μάρτιο άρχισε ένας συνεχόμενο πήγαινε έλα συντηρητών του ΥΠ.ΠΟ στον Τύμβο Καστά. Τα ταξίδια αυτά γινόντουσαν μεταξύ Αμφίπολης και Βεργίνας. Οι συντηρητές σε κάθε μετακίνηση τους, όπως διαφαίνεται μέσω της «Διαύγειας» συνδύαζαν επισκέψεις στους δυο αρχαιολογικούς χώρους ενώ σχεδόν ποτέ δεν πέρασαν από την Πέλλα.

Αποστολή των υπαλλήλων που λειτουργούσαν κατ εντολή της Μαρίας Μερτζάνη ήταν «η παρακολούθηση των εργασιών και η συντήρηση εργασιών Μακεδονικών Τάφων». Οι υπάλληλοι του ΥΠ.ΠΟ συντηρούσαν τα αρχαιολογικά ευρήματα και στη συνέχεια κατέγραφαν την πορεία των εργασιών, μια διαδικασία συνήθη για συντηρητές.

Την πρώτη αυτοψία στον Τύμβο Καστά κατ εντολή της νέας πολιτικής ηγεσίας του ΥΠ.ΠΟ πραγματοποίησε η κυρία Μερτζάνη στις 11 Μαρτίου. Τότε της είχε ζητηθεί να διαμορφώσει όπως φαίνεται από τη «Διαύγεια» μια εκτίμηση της κατάστασης του ταφικού μνημείου. Από τότε έως σήμερα όμως πέρασαν αρκετοί μήνες και ,μόλις χθες το ΥΠ.ΠΟ εξέδωσε ένα δελτίο τύπου και ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσουν από το Σεπτέμβριο έργα συντήρησης στην ανασκαφή της Αμφίπολης .
Στην σύνταξη του κειμένου που στην προκειμένη περίπτωση ενέκρινε η κυρία Βλαζάκη δεν γίνεται καμία αναφορά στην Κατερίνα Περιστέρη παρά το θόρυβο που προκλήθηκε από το δημοσίευμα της Αυγής .
Ο αναπληρωτής υπουργός πολιτισμού φαίνεται ότι υιοθετεί όλες αυτές τις ενέργειες οι οποίες όμως προκαλούν αντιδράσεις ακόμη και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.
Tα όσα συμβαίνουν πάντως τους τελευταίους μήνες μέσα στο Υπουργείο πολιτισμού θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν σενάρια ταινιών. Ενδιαφέρον ως καταγραφή, έχει η κοινή συνύπαρξη της τρόικας των κυριών που εμφανίζονται να ελέγχουν της ανασκαφής της Αμφίπολης. Η ταινία θα έχει πρωταγωνιστές, μανιώδεις αρχαιολόγους αντίπαλων ανασκαφών ή μανιώδεις παίκτες αντίπαλων ποδοσφαιρικών ομάδων που εξελίσσονται σε κατάσκοποι προκειμένου να μη χάσουν την πρωτοκαθεδρία . Το σενάριο θα περιελάμβανε πολλές ίντριγκες, ενώ για σασπένς θα προσθέταμε μυστικές γιάφκες και υπερσύγχρονα μηχανήματα που αναλύουν δεδομένα. Το σενάριο αυτό θα μπορούσε να έχει ως βάση την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου αλλά με τη ματιά στο σήμερα.

Η ιδέα προκύπτει από τις πρώτες δηλώσεις του Νίκου Ξυδάκη. Κατά την ανάληψη των καθηκόντων του περιέγραφε τους ρεπόρτερ που κάλυπταν την ανασκαφή της Αμφίπολης ως Ιντιάνα Τζόουνς που πηδάνε μέσα σκάμματα ενώ ο ίδιος κατάφερε μέσα από το γραφείο του να εφαρμόζει μεθόδους , S.C.I τύπου Μαϊάμι, δηλαδή τεκμηρίωσης στοιχείων από τη μελέτη φωτογραφιών.

Αφήνουμε όμως το ευφάνταστο σενάριο και τις δεξιότητες του κυρίου Ξυδάκη και επιστρέφουμε στην πραγματικότητα η οποία είναι σκληρή και αδυσώπητη .Μια πραγματικότητα στην οποία οι αξίες, το ήθος, η επιστημονική δεοντολογία και η συναδελφικότητα έχουν παραμεριστεί και αυτό που κυριαρχεί είναι η ανθρωποφαγία.