Το ιστορικό «Όλυμπος – Νάουσα» αλλάζει χέρια – Το πήρε η Grivalia

Ένας θρύλος της Θεσσαλονίκης πωλήθηκε… Το φημισμενο εστιατόριο έκλεισε το 1994. Η εταιρεία Όλυμπος-Νάουσα ήταν μια βιομηχανική φίρμα παρασκευής μπύρας που προήλθε από τη συνένωση δυο επιχειρήσεων στη δυτική Βιομηχανική ζώνη.

Για 60 χρόνια ήταν το ορόσημο της γαστρονομίας στην Θεσσαλονίκη και η φήμη του είχε ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας, αφού έβρισκε θέση στα καλύτερα εστιατόρια του κόσμου. Κι από κει πέρασαν διάσημοι πολιτικοί και σταρ…

 

Η Grivalia Hospitality

Tο κοινό σχήμα της Grivalia Hospitality SA με την Μακεδονικά Ξενοδοχεία ΑΕ πλειοδότησε στον διαγωνισμό που προκηρύχθηκε από την Τράπεζα Eurobank Ergasias ΑΕ και αφορούσε στην εξαγορά του ακινήτου «Όλυμπος Νάουσα» στην Θεσσαλονίκη με προσφέρομενο τίμημα 5.459.700 ευρώ.

Ειδικότερα, η Grivalia Hospitality και η Μακεδονικά Ξενοδοχεία ΑΕ συμφώνησαν στην δημιουργία κοινού επενδυτικού οχήματος με ποσοστά συμμετοχής 65%-35% αντιστοίχως, με αποκλειστικό σκοπό την εξαγορά του ιστορικού διατηρητέου ακινήτου που βρίσκεται επί της Λεωφόρου Νίκης 5 στην Θεσσαλονίκη, την περαιτέρω ανάπτυξή του και την μετατροπή του σε πολυτελές boutique ξενοδοχείο.

Κατόπιν της ολοκλήρωσης της συναλλαγής το προσεχές διάστημα, θα κινηθούν άμεσα οι διαδικασίες για την εκκίνηση του έργου ανάπτυξης το οποίο αναμένεται να συμβάλει σημαντικά στην τόνωση της τοπικής οικονομίας της Θεσσαλονίκης με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, στη βελτίωση του τουριστικού προϊόντος και στην περαιτέρω αισθητική ανάδειξη του παραλιακού μετώπου της πόλης.

Η εξαγορά του συγκεκριμένου ακινήτου αποτελεί την δεύτερη πετυχημένη επενδυτική τοποθέτηση της Grivalia Hospitality εντός του 2017, και την πρώτη επί ελληνικού εδάφους, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Η Grivalia Hospitality συνεχίζει να αξιολογεί και να εξετάζει και άλλες επενδύσεις στον τουριστικό τομέα στο πλαίσιο της φιλοσοφίας της για δημιουργία μακροπρόθεσμης αξίας για τους μετόχους της και τις τοπικές κοινωνίες.

Σημειώνεται ότι για περισσότερα από 60 χρόνια το ομώνυμο εστιατόριο «Ολυµπος-Νάουσα» του ξενοδοχείου ήταν το ορόσηµο της γαστρονοµίας στην πόλη, µε τη φήµη του να ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα και να κατατάσσεται στη λίστα µε τα καλύτερα εστιατόρια του κόσµου.

Το εστιατόριο έκλεισε το 1994 και από τότε το κτίριο παραµένει εγκαταλελειµµένο. Η πώλησή του είχε επιχειρηθεί και στο παρελθόν ωστόσο χωρίς επιτυχία.

 

O θρύλος της Θεσσαλονίκης

Εικόνα: Από το βιβλίο “Θεσσαλονίκη 1912-2012: Η αρχιτεκτονική μιας εκατονταετίας” του Βασίλη Κολώνα, εκδ. University Studio Press

Το ακίνητο «Ολυμπος Νάουσα» κατασκευάστηκε το 1926, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζακ Μοσσέ και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα αρχιτεκτονικής της πόλης της εποχής του μεσοπολέμου στο πλαίσιο του εκλεκτικισμού των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, με αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στοιχεία που παραπέμπουν στην μπελ επόκ και το νεοκλασικισμό. Σύμφωνα με τα σχέδια που παρουσιάζονται στο βιβλίο του Βασίλη Κολώνα, “Θεσσαλονίκη 1912-2012: Η αρχιτεκτονική μιας εκατονταετίας”, εκδ. University Studio Press), για το κτίριο αρχικά εκδίδονται δυο οικοδομικές άδειες. Μια στο όνομα των Σακιτούδη – Λεών σε σχέδια Μ. Ρούμπενς στα πρότυπα μια διώροφης αστικής κατοικίας το 1923 και μια στο όνομα του Λ. Γιουδά σε σχέδια Ζακ Μοσέ στον τύπο Μεγάρου πολλαπλών χρήσεων το 1925.

Εικόνα: Από το βιβλίο “Θεσσαλονίκη 1912-2012: Η αρχιτεκτονική μιας εκατονταετίας” του Βασίλη Κολώνα, εκδ. University Studio Press

Ο επενδυτής που θα αναλάβει να το αξιοποιήσει έχει και το πλεονέκτημα ότι δεν έχει εξαντληθεί η επιτρεπόµενη δόµηση του οικοπέδου. Για κάποιο λόγο η οικοδομή σταμάτησε στους δυο ορόφους ενώ στα σχέδια υπήρχε άδεια για άλλους δύο. Το εσωτερικό του με τις ψηλοτάβανες αίθουσες ήταν διακοσμημένο με ευρωπαϊκές ταπετσαρίες και γύψινες διακοσμήσεις ενώ οι βιενέζικες καρέκλες ήταν το σήμα κατατεθέν του. Στο πίσω μέρος διέθετε έναν καταπράσινο κήπο.

Αρχικά το κτίριο που κτίσθηκε από τη ζυθοποιία Όλυμπος Νάουσα χρησιμοποιήθηκε στο ισόγειό του ως μουσείο ζυθοποιίας και δοκιμαστήριο μπίρας της εταιρείας, κάτι σαν μπιραρία της εποχής, με δυο αίθουσες που είχαν τις ονομασίες Όλυμπος και Νάουσα. Βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο ξενοδοχείο Μεντιτερανέ που κατεδαφίστηκε μετά τους σεισμούς του 1978.

Η εταιρεία Όλυμπος-Νάουσα ήταν μια βιομηχανική φίρμα παρασκευής μπύρας που προήλθε από τη συνένωση δυο επιχειρήσεων στη δυτική Βιομηχανική ζώνη. Η μια ήταν το ζυθοποιείο Όλυμπος, που λειτουργούσε στο σημερινο Φιξ, εβραϊκών συμφερόντων και η άλλη η Παγοποιία Νάουσα των Ιορδάνη Γεωργιάδη, Λόγγου, Τσούτση, Τουρπάλη και Πλατσούκα. Το 1920 συνενώνονται και το 1926 η εταιρεία εξαγοράστηκε από τον Κάρολο Φιξ .

Τότε στο ισόγειο του δίνεται για εκμετάλλευση και το 1927 ξεκινά τη λειτουργία του το συνεταιρικό εστιατόριο (ιδιοκτήτες οι Εμμ. Εμμανουηλίδης, Αριστοτέλης Σφήκας, Αντώνης Γεωργακόπουλος και Θωμάς Τσελίδης) που διατηρεί την επωνυμία και σερβίρει την μπίρα του εργοστασίου σε εντυπωσιακά ποτήρια με τη φίρμα του. Συναποτελούσε μαζί με το Μεντιτερανέ και τον Φλόκα της τριάδα της θεσσαλονικιώτικης φήμης.

Το1942 και σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής λειτούργησε σαν καμπαρέ-μιούζικ χολ, στη μια αίθουσα, με ορχήστρα και τραγουδίστριες σαν τη Νινή Ζαχά και τη Μαίρη Σοϊδου.

Στο Όλυμπος Νάουσα δεν υπήρχε περίπτωση να πας Σαββατοκύριακο χωρίς κράτηση και η φήμη του βασίστηκε στο καλό παραδοσιακό φαγητό.

Σπεσιαλιτέ του ο πουρές σπανάκι, το αρνάκι φρικασέ, κοκκινιστό μοσχάρι με πουρέ μελιτζάνας, η μπουγιαμπέσα με ψάρια και όστρακα, το μυδοπίλαφο και οι λογών πίτες (από τυρίπιτα μέχρι κρεατόπιτα). Χύμα μαύρο ναουσέϊκο κρασί και γλυκίσματα που έφτιαχναν οι ζαχαροπλάστες του εστιατορίου με διάσημη την πουτίγκα και το γαλακτομπούρεκο.

Αρχοντιά & αίγλη

Θεωρούνταν η κοσμική έξοδος του Σαββατοκυριάκου για πολλούς Θεσσαλονικείς και η σχέση τους με τους ιδιοκτήτες Εμμ. Εμμανουηλίδη, Αριστοτέλη Σφήκα, Αντώνη Γεωργακόπουλο και Θωμά Τσελίδη ήταν πολύ φιλική. Τη φήμη του εστιατορίου ενίσχυε και η εξυπηρέτηση από έμπειρους σερβιτόρους με επικεφαλής τον Πέτρο Τσούρη.

Αρχιτεκτονικά στοιχεία

Αποτελείται από ισόγειο, ημιώροφο και δύο ορόφους, με συνολικό εμβαδόν πάνω από 900 τ.μ. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα εκλεκτικισμού, με στοιχεία νεοκλασικισμού αλλά και έντονα στοιχεία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της Θεσσαλονίκης (κυρίως στην διαμόρφωση της όψης). Ο φέρων οργανισμός του κτιρίου συντίθεται αμιγώς από οπλισμένο σκυρόδεμα και είναι πλαισιακός, δηλαδή χωρίς τοιχώματα. Η πρόσοψη χωρίζεται σε 5 κάθετους άξονες που χωρίζονται με ψευδοπαραστάδες που καταλήγουν σε επίκρανα. Ο δεύτερος και ο τέταρτος κάθετος άξονας διαφοροποιούνται οπτικά με κοίλη διαμόρφωση. Οι δύο αυτοί άξονες φέρουν και την βασική διακόσμηση της πρόσοψης, διακοσμητικά μενταγιόν με κεφαλή γυναίκας και άνδρα.

Το κλιμακοστάσιο βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της κάτοψης του κτιρίου χωρίς ωστόσο να καταλήγει σε υαλοσκεπή. Το ισόγειο διαθέτει μεγαλύτερο ύψος από τους ορόφους και πιο ανοιχτούς, ενιαίους χώρους για λόγους χρηστικότητας

Ορόσημο Γαστρονομιας

Για 60 χρόνια ήταν το ορόσημο της γαστρονομίας στην πόλη και η φήμη του είχε ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας, αφού έβρισκε θέση στα καλύτερα εστιατόρια του κόσμου.

Κι από κει πέρασαν διάσημοι πολιτικοί και σταρ. Γεώργιος Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ζισκάρ ντ’ Εστέν, Μακάριος κ. ά.

Μετά το θάνατο του τελευταίου συνεταίρου Αριστοτέλη Σφήκα οι παλιοί και πιστοί σερβιτόροι ανέλαβαν να διατηρήσουν το εστιατόριο, αλλά δεν τα κατάφεραν.

Το θρυλικό εστιατόριο κατεβάζει ρολά τον Ιούνιο του 1994 και έκτοτε το κτίριο ιδιοκτησίας Eurobank παραμένει κλειστό. Κηρυγμένο διατηρητέο παρέμενε σε κακή κατάσταση για χρόνια, αλλά τα τελευταία χρόνια η Τράπεζα προχώρησε σε ανακαίνιση με σκοπό την πώλησή του όπως και έκανε στην εταιρεία Grivalia.

 

Πηγες:

Κάποτε στη Θεσσαλονίκη του Στράτου Σημιτζή, εκδ. University Studio Press

Parallaximag.gr

Iefimerida.gr

Thessarchitecture

Λευτέρης Κογκαλιδης