Πρώτα η καρέκλα; Του Γιάννη Δελή

Πρώτα καρέκλα, μετά κουτάλα & βλέπουνε για σχέδιο…

Βλέποντας τα χρόνια να περνάνε χωρίς να γίνονται έργα πνοής στην πόλη των Σερρών, αλλά έργα που μονο με προγράμματα προχωράνε λόγω της οικονομικής ασφυξίας παρατηρώ διάφορες συμπεριφορές και στρατηγικές που πρέπει να αφήσουν κάποιοι πίσω εάν θέλουν να πάμε μπροστά.

Από τους υποψηφιους για το Δήμο Σερρών που ακούμε πως θέλουν να κατέβουν και συζητούν με κόσμο μέχρι και τη «Δημοτική Πρωτοβουλία Σερραιων» που θέλει να βγάλει νέο αρχηγό ένα είναι το κύριο χαρακτηριστικό: Όλοι μέχρι στιγμής καλοβλεπουν την καρέκλα. Μακάρι να μην είναι έτσι…

ΜΑΡΙΑ ON LINE: Νέα εκπομπή με τη Μαρία Νάβαλη

Η προσωπική στρατηγική ορισμένων φαίνεται και φυσικά δεν είναι κακό αυτό.

Το κακό είναι πως βλέποντας την καρέκλα και μόνο χάνει κανείς τον στόχο και μένει χωρίς προτάσεις. Η διαδρομή «είμαι αυτός», «θα μαζέψω αυτούς»,  «θα τάξω από τώρα καρέκλες» και μετά θα σχεδιάσω τις προτάσεις δεν θα οδηγήσει πουθενά κανέναν υποψήφιο και θα χάσει η πόλη. Η ανάπτυξη δεν έρχεται σε μια μέρα, αλλά με σχέδιο και χρόνο. Πρώτα κατεβαίνει κάποιος γιατί θέλει να προσφέρει και έχει προτάσεις που θα αλλάξουν την πόλη και μετά οργανώνει την ομάδα του. Συνήθως γίνεται το αντίθετο με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα οι υποψήφιοι Αρχηχοι να μη βλέπουν μπροστά και να κοιτάνε μόνο πως θα καπαρωσουν την … καρέκλα!