Ποιες απαντήσεις θα δοθούν από την πώληση των ακινήτων της ΕΒΖ

Οι οικονομικές προσφορές για την εξαγορά των πέντε ακινήτων της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης θα ανοίξουν σε 20 ημέρες, το μεσημέρι της 16ης Ιανουαρίου 2017, και το αποτέλεσμα που θα προκύψει θα αποτελέσει σήμα προς δύο κατευθύνσεις. Πρωτίστως για το μέλλον του προγράμματος εξυγίανσης της εταιρείας και δευτερευόντως για την ελληνική αγορά ακινήτων. Κατ’ αρχήν για την ίδια την ΕΒΖ.
Διότι μπορεί στη συμφωνία διάσωσης να υπάρχει πρόβλεψη ότι εάν δεν βρεθεί αγοραστής τα ακίνητα θα καταλήξουν στο χαρτοφυλάκιο της Τράπεζας Πειραιώς με βάση την ελάχιστη τιμή πώλησης που έχουν καθορίσει οι εκτιμητές και το πρόγραμμα εξυγίανσης δεν θα επηρεαστεί, αλλά θα έχει ιδιαίτερη αξία να υπάρξει τελικά αγοραπωλησία και μάλιστα σε υψηλό τίμημα, ώστε να μπουν στη συμφωνία φρέσκα λεφτά από τρίτη πηγή. Έτσι θα αποδειχθεί εάν τα ασημικά που επί δεκαετίες διαφημίζουν οι διοικήσεις της ΕΒΖ είναι από αυθεντικό πολύτιμο μέταλλο και όχι από… μπακίρι. Επίσης, θα φανεί εάν οι ανεξάρτητοι εκτιμητές που διαμορφώνουν τη βασική τιμή ενός ακινήτου λαμβάνουν υπόψιν τους τα δεδομένα της αγοράς, δηλαδή την προσφορά και τη ζήτηση.

Ή αν περιορίζονται μόνο στις αντικειμενικές παραμέτρους, όπως είναι ο χαρακτήρας του ακινήτου, η χρήση του, το σημείο που βρίσκεται, η έκταση του οικοπέδου και το εμβαδόν του κτιρίου. Στο τέλος της ημέρας, δηλαδή με την ολοκλήρωση της διαδικασίας, θα φανεί και ποιοι από όσους ασχολήθηκαν με το πρόβλημα ΕΒΖ τα πολλά τελευταία χρόνια: όσοι επέμεναν να πουλήσει η ΕΒΖ τα ακίνητα όταν ακόμη η αγορά ήταν ψηλά και η ζήτηση μεγαλύτερη από την προσφορά ή αυτοί που επί χρόνια κωλυσιεργούσαν την εξυγίανση, αρνούνταν κάθε πρόταση από τον ιδιωτικό τομέα με το επιχείρημα ότι το θέμα ήταν δήθεν… πολιτικό και η εταιρία μπορεί να επιστρέψει κερδοφόρα σε πλήρη παραγωγική λειτουργία, όπως όταν δούλευαν και τα πέντε εργοστάσια μαζί. Η απάντηση είναι σήμερα αυτονόητη, αλλά η ζημιά έχει γίνει. Όπως συνομολογούν παράγοντες της αγοράς ακινήτων η πώληση των μη παραγωγικών περιουσιακών στοιχείων της ΕΒΖ θα έπιανε πολύ καλύτερη τιμή πριν από μερικά χρόνια απ’ ότι σήμερα.
Αν όλα αυτά αφορούν κυρίως όσους έχουν άμεση εμπλοκή με την ΕΒΖ η διαδικασία πώλησης θα αποτελέσει ταυτόχρονα και ένα γενικότερο δείγμα για την ελληνική αγορά ακινήτων. Γνωρίζουμε καλά ότι πρόκειται για μια αγορά επί της ουσίας ακίνητη τα τελευταία χρόνια και χωρίς ιδιαίτερες προοπτικές. Με τιμές που συνεχίζουν να πέφτουν, αλλά παρ’ όλα αυτά οι αγοραπωλησίες είναι ελάχιστες.
Το πακέτο, όμως, που προσφέρει η Ζάχαρη είναι διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Ανάμεσα στα πέντε ακίνητα που διατίθενται υπάρχουν βιομηχανικοί χώροι -παραγωγικές εγκαταστάσεις  και αποθήκες- στην Ξάνθη, στη Λάρισα και στη Σίνδο, οι οποίοι πωλούνται χωρίς πρόσθετα βάρη. Κάτι εξαιρετικά σπάνιο σήμερα στη χώρα μας, καθώς οι εργοστασιακοί χώροι που διατίθενται προς πώληση έχουν συνήθως διάφορα βάρη από υποθήκες, προσημειώσεις, εγγυήσεις κ.λπ. Υπάρχουν άραγε σήμερα επενδυτές που να επιθυμούν να δημιουργήσουν στην Ελλάδα κάποια νέα παραγωγική βιομηχανία; Θα δούμε.
Επίσης, στο πακέτο των ακινήτων της ΕΒΖ υπάρχει το ημιτελές οκταόροφο συν δύο υπόγεια ακίνητο την οδό Κουντουριώτου, απέναντι από το λιμάνι, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Γι’ αυτό υποτίθεται ότι έχουν ενδιαφερθεί ξενοδοχειακές αλυσίδες, αλλά τώρα πια η φήμη αυτή θα αποδειχθεί ή θα διαψευστεί. Έτσι θα αποδειχθεί εάν η αγορά της Θεσσαλονίκης «σηκώνει» κι άλλα ξενοδοχεία ή με το 65% μέση πληρότητα των ξενοδοχείων – μελών της Ένωσης Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης είναι ήδη κορεσμένη.

Πηγή: http://www.voria.gr/article/pies-apantisis-tha-dothoun-apo-tin-polisi-ton-akiniton-tis-zacharis