Οι δημοσιογράφοι στον τάφο της Αμφίπολης οι «λογάδες» και οι ουάου…

του Γιώργου Ροδάκογλου
Παρά την πρόθεση του υπουργού πολιτισμού να ικανοποιήσει τα αιτήματα των Ελλήνων δημοσιογράφων να επισκεφτούν τον τάφο της Αμφίπολη, εκτιμάται ότι το θέμα αυτό θα «σκαλώσει» για αυστηρά υπηρεσιακούς λόγους, που έως τώρα παραβλέπονταν.

Οι υπηρεσίες του ΥΠ.ΠΟ για πρώτη φορά καλούνται να απαντήσουν επίσημα στο ερώτημα κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις ώστε οι επισκέψεις γκρουπ των πέντε ατόμων, να μπορούν να γίνουν τη δεδομένη στιγμή και με απόλυτη ασφάλεια.

Στο ενδεχόμενο τήρησης της εφαρμογής των αυστηρά υπηρεσιακών δεδομένων δεν αποκλείεται η απάντηση που θα δοθεί να έχει αρνητικό χαρακτήρα, έως ότου ολοκληρωθούν μια σειρά από τα νέα έργα υποστύλωσης του ταφικού μνημείου κάτι που έχει ανακοινωθεί ήδη ως βασική προϋπόθεση προκειμένου αυτό να γίνει επισκέψιμο.

Μετά και την πρόσφατη επίσκεψη του Αριστείδη Μπαλτά στην Αμφίπολη, η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Σερρών Πέπη Μάλαμα απέστειλε έγγραφο στο ΥΠ.ΠΟ με το οποίο γνωστοποιεί τον αριθμό δεκάδων αιτήσεων που έχουν κατατεθεί για το λόγο αυτό στην υπηρεσία της.

Πάντως αρκετοί είναι οι Έλληνες και οι ξένοι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι, αρχαιολόγοι, επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων , ερασιτέχνες μελετητές, σχολεία και πανεπιστήμια που εξέφρασαν το ενδιαφέρον να επισκεφτούν τον τύμβο Καστά.

Το γεγονός ότι έως τώρα οι «πόρτες» του μνημείου άνοιξαν μόνο σε ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων όπως για παράδειγμα στον Οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο και τη συνοδεία του, τους ευρωβουλευτές και τους παρατρεχάμενους τους και τους εκπροσώπους της Αμερικανικής πρεσβείας στην Ελλάδα, δε σημαίνει ότι όλα αυτά έγιναν βάσει των κανόνων ασφαλείας άλλα ούτε και ότι κινδύνευσαν οι περίπου 400 επισκέπτες που είδαν έως τώρα το Μακεδονικό μνημείο.

Αξιοπερίεργο πάντως είναι το γεγονός ότι με τις υπάρχουσες συνθήκες αυτοί που αποκλείσθηκαν κατ΄ επανάληψη από την είσοδο τους, στο τάφο της Αμφίπολης ήταν μόνο οι Έλληνες δημοσιογράφοι, οι οποίοι δεν κατάφεραν να διέλθουν ούτε την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου στον Καστά.

Αντιθέτως ακόμη και ορισμένα μέλη ομάδων υποστήριξης της ανασκαφής στο facebook κατάφεραν και ξεπέρασαν με επιτυχία τις δυσκολίες αυτές και μπήκαν μέσα στο μνημείο.

Αξιοπερίεργο επίσης είναι το γεγονός πως μερικά από αυτά τα πρόσωπα αντί να σιωπούν, προκαλούν με τη στάση τους, αφού τάσσονται κατά της επίσκεψης των εκπροσώπων του τύπου, σε σημείο μάλιστα να εξαγγείλουν ακόμη και δημοψήφισμα μέσα στον «εικονικό κόσμο» του facebook.

Στο πλαίσιο λοιπόν της «θεατράλ παράστασης» , ίσως να μη το γνωρίζουν , ότι ορισμένοι συνομιλητές τους έχουν ήδη δει το μνημείο της Αμφίπολης χωρίς να έχουν καμία αρμοδιότητα και σχέση με αυτό και ότι κωφεύουν τεχνηέντως.

Αδιαμφισβήτητο στοιχείο της παρουσίας ορισμένων από αυτούς στον τύμβο Καστά αποτελεί ο σκληρός δίσκος του κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης που καταγράφει την κίνηση στο μνημείο επί εικοσιτετραώρου βάσεως όπως και το αμοντάριστο υλικό από την ΕΡΤ που αφορούσε στην επίσκεψη του υπουργού πολιτισμού στην Αμφίπολη.

Στα πρόσφατα πλάνα τη κρατικής τηλεόρασης διακρίνονται καθαρά μερικά από τα μέλη ομάδων να κοιτούν με δέος τις σφίγγες λίγο πριν την είσοδο τους στο μνημείο, ενώ λίγες ώρες αργότερα σχολίαζαν στο διαδίκτυο και ειρωνευόντουσαν τους ρεπόρτερ των οποίων η παρουσία τους εκεί υπαγορευόταν μόνο από το αντικείμενο της δουλειάς τους και τίποτα περισσότερο.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό. Ποιο είναι το κίνητρο όλων αυτών, και από ποιους υπαγορεύεται ώστε να απαιτούν τον αποκλεισμό των δημοσιογράφων στον Καστά με την παράλληλη προσπάθειά τους να δημιουργήσουν μια ομπρέλα προστασίας , όχι για το ίδιο το μνημείο αλλά κυρίως για την ανασκαφέα;

Ο προβληματισμός μας ενισχύεται και από το γεγονός ότι σε αυτήν την προσπάθεια των συγκεκριμένων ατόμων συμμετέχουν το πολύ δέκα άνθρωποι, που συνομιλούν μόνοι και μεταξύ τους τα βράδια στο «περιβάλλον» facebook, μερικοί εκ των οποίων έχουν ψεύτικα προφίλ.

Στην «παρέα» αυτή λοιπόν, που το μόνο που κάνουν είναι να συνδέουν την ανασκαφή του Καστά με «καρδούλες», «λάικ», μου αρέσει, λυπάμαι και στην καλύτερη περίπτωση με ένα «ουάου….», διακρίνεται εύκολα η αγωνία να υπερασπιστούν την ανασκαφέα αλλά κυρίως να αναγνωριστεί η «προσφορά» τους από την ίδια, κάτι όμως που μόνο ερωτήματα προκαλεί.

Το κυρίαρχο από αυτά είναι . Γνωρίζει η ανασκαφέας ότι ορισμένοι έχουν υποκαταστήσει ακόμη και το ρόλο της αφού εμφανίζονται ως ρυθμιστές όσων καταστάσεων αφορούν μόνο την ίδια αλλά και δια μέσω των σχολίων τους την αναγάγουν σε μια «βασίλισσα στο θρόνο της» που όλοι την πολεμούν και την καταδιώκουν;

Η ίδια συμφωνεί με αυτή την τακτική ή θεωρεί ότι σημαντικότερο γι αυτήν θα ήταν μόνο η επιστημονική παρουσίαση μιας μελέτης με νέα στοιχεία για την ανασκαφή;

θα ήταν τραγικό αν πιστεύαμε ότι πίσω από όλα αυτά βρίσκεται η ίδια Κατερίνα Περιστέρη για ένα και μοναδικό λόγο . Δεν έχει καμία ανάγκη να το πράξει, ωστόσο όμως μόνο η ίδια μπορεί να διακόψει αυτή την «φρενίτιδα» που προκαλούν όσοι εμφανίζεται ως εκπρόσωποι του στενού της περιβάλλοντος.

Μπορεί λοιπόν οι Έλληνες να συνδέουν το όνομα της Kατερίνας Περιστέρη με το εύρημα του τύμβου Καστά όμως λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι στην ανακάλυψη αυτού του μνημείου συμμετείχαν εκτός από κορυφαίους επιστήμονες και απλοί εργάτες της περιοχής, όπως ο Λάκης Σαλτζίδης που βρήκε τον τάφο, ακριβώς γιατί το όνομά του δεν μνημονεύτηκε ποτέ επισήμως.

Αυτό λοιπόν που δεν πρέπει να προσπεράσει η ανασκαφέας, κυρίως αυτήν την περίοδο είναι , ότι η ευθύνη της δεν περιορίζεται μόνο στην επισφράγιση του ονόματος της με την ανασκαφή αλλά συνδέεται και με όλα όσα έγιναν ή δεν έγιναν από το 2010 έως σήμερα.

Λαμβάνοντας λοιπόν σοβαρά υπ όψιν όλα αυτά αλλά κυρίως και όσα θα ακολουθήσουν στο μέλλον καλό θα είναι να προχωρήσει άμεσα στην αποκατάσταση των σχέσεων της με όσους συνεργάτες της κόπιασαν, ίδρωσαν και πάλεψαν μέσα στις λάσπες για το μνημείο, γατί μόνο αυτοί θα τη στηρίξουν και όχι να δείχνει ότι αδιαφορεί και να δίνει την εντύπωση ότι ενθαρρύνει μια παρέα life style που πολλοί επιστήμονες την αποκαλούν ως «οι λογάδες». Ουάου……!!!