Η Ρεάλ Μαδρίτης απέδειξε πολλά στον τελικό – Άποψη του Κώστα Δελή

Η Ρεάλ Μαδρίτης πήρε και φέτος το τρόπαιο του Τσάμπιονς Λίγκ και με εμφατικό τρόπο, με έναν αγωνιστικό θρίαμβο κόντρα στην Γιουβέντους και έφτασε τα 12 συνολικα. Σε ένα ματς που ξεκίνησε εντυπωσιακά με δύο γκολ από κάθε ομάδα, φοβερό το γκολ του Μάριο Μάντζουκιτς, ένα από τα καλύτερα σε τελικούς αλλά και το πρώτο του Ροναλντο. Στην επανάληψη η «Βασίλισσα» αξιοποίησε όλα τα ατού της και ο Ζινεντίν Ζιντάν έκανε ματ στον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι δυναμώνοντας τις πτέρυγες της Ρεάλ. Φοβερή κέντα για τον προπονητή των Μαδριλένων που είχε δόξα ως παικτης, τίτλους, χρήματα με τη Ρεάλ και ως προπονητής και γεύεται δύο τίτλους Τσάμπιονς Λίγκ σερί και ένα πρωτάθλημα φέτος στην Ισπανια. Αυτό ήταν το κλειδί του αγώνα πάντως που έγραψα πριν, αυτό που έκανε ο Ζιντάν για να αποσυμφορήσει το κέντρο και να συγκλίνουν οι παίκτες στα ακρα, με την Ισπανική ομάδα να παίρνει το κέντρο, την κατοχή μπάλας (61%-39%) κάποια στιγμή και φυσικά είχε την ουσία, τα γκολ. Έχουν άλλωστε την ποιότητα οι παίκτες της Ρεάλ να κάνουν passing game χωρίς να χάνουν την μπάλα και χωρίς λάθη φτάνοντας προς την εστία. Αν κάτι φέτος φοβόμουν στην Ρεάλ είναι τα γκολ που δεχόταν εύκολα, ο Νάβας και ο κακός εαυτός. Στον τελικό όμως ειδικά στο Β’ μέρος όλα πήγαν ΡΕΑΛ-ιστικα. Από την άλλη πλευρα, Ιγκουαϊν,Ντιμπαλά ήταν εξουδετερωμένοι και πως η Γιούβε θα έκανε παιχνίδι; Κρίμα για αυτήν την άμυνα και αυτόν τον τερματοφυλακα να δέχεται τέσσερα γκολ. Την ίδια στιγμή που ο Κριστιάνο Ρονάλντο απέδειξε και στους πιο δύσπιστους ότι είναι ο κορυφαίος παίκτης στον κόσμο. Γκολ με τους Γερμανούς στα προημιτελικα, γκολ με την Ατλέτικο Μαδριτης στον ημιτελικό, γκολ στον τελικό και είναι ο πρώτος σκόρερ για φέτος. Την ίδια ώρα που η άμυνα της Γιούβε άνοιξε πολύ εύκολα στο δεύτερο μέρος λες και ήταν η Τζένοα στην θέση της (κάποιοι έγραψαν για Εμπολι). Όσα γκολ δεν δεχόταν σε όλη την διοργάνωση, τα δέχτηκε μαζεμένα στον τελικό. Αλήθεια δεν είδαν τον τελικό του 14’ που η Ρέαλ έριξε τέσσερα στην Ατλέτικο? Δεν πήραν πολλά μαθήματα ότι είχαν κάνει δύο χρόνια πριν. Επίσης, στο Ισπανικό πρωτάθλημα έχει σπάσει τέτοιες άμυνες η ομάδα της Ρεαλ πολλές φορες φέτος, ενώ οι Ιταλοί στο δικό τους δεν έχουν αντιμετωπίσει τόσο δυνατή επίθεση, με εξαίρεση τη Νάπολι. Άλλο La Liga λοιπον, άλλο Campionato. Η Βιγιαρεάλ μπορεί να κερδίσει τη Ρεάλ και η Μάλαγα την Μπαρτσελόνα, στο Campionato η Κροτόνε είναι δύσκολο να κερδίσει την Γιουβέντους. Γίνεται βέβαια κάπου κάπου,αλλά όχι συχνά. Όσο για τη Γιουβέντους απογοήτευσε στον τελικό, πέρα από το γκολ του Μαριο Μάντζουκιτς δεν έδειξε κάτι. Πολλα περίμεναν οι φίλαθλοι της επιθετικα, αφού δεν έπαιξε ποτέ μόνο καυενατσιο. Δεν έκανε το τρέμπλ και η ιστορία στο αγωνιστικό μέρος δεν δικαιωσε τον Τζιτζι Μπουφόν που ήθελε τον τίτλο διακαώς. Άλλωστε η ομάδα του και ο ίδιος δέχτηκε τέσσερα τέρματα. Δίκαια η Ρεάλ Μαδρίτης έφτασε στο 12ο Κύπελλο και μαζί της χάρηκα και εγώ που είμαι οπαδός αυτής της ομάδας. Προσέξτε, συμπαθώ και την Γιουβέντους και δημοσιογραφικά προσπάθησα να μην βάλω οπαδικα κριτήρια στο άρθρο.