Δεκαετία 80s: Flashback στις Σερραϊκές πίστες (φωτο & videos)

Στα μπουζούκια η Ελλάδα αναστεναζει στη χρυσή δεκαετία του ’80! Στις πίστες των Σερρών «παρέλασε» πολύς κόσμος… Διασκέδαση, κέφι, χορός, χαρτοπετσετες, χιλιάρικα, εντυπωσιακά μπαλέτα, τραγουδιστές και μουσικοί… όλοι χώρεσαν σε ένα συλλεκτικο αφιέρωμα που μόνο το FONH.GR μπορεί και σας παρουσιάζει…

Μετά το αφιέρωμα για την δεκαετία του 90’ και την περίφημη «Οδό Αμαρτίας»  αναζητήστε το στο site μας, (Το θέμα έγινε viral, 2890 κοινοποιήσεις), όπου και με την βοήθεια σας καταγράψαμε 85 μαγαζιά, φέρνουμε στην δημοσιότητα ένα νέο αφιέρωμα στην νυχτερινή διασκέδαση του 80’ στις Σέρρες, όπως σας υποσχεθήκαμε και ως γιοι μουσικού (μπασίστα) και με θείο μπουζουκτση οι ιδιοκτήτες του FONH.GR, δεν μπορούσαμε να μην κάνουμε αυτό το θέμα, το οποίο είχαμε ξεκινήσει την έρευνα από καιρό. Έχουμε καταγράψει 35 μαγαζιά στο Ν.Σερρών που υπήρχαν τότε και 40 καλλιτέχνες (τραγουδιστές και μουσικοί) που εργαζόταν τότε. Κοινοποιήστε και εσείς το θέμα.

Ξενυχταδικα στις Σέρρες

Μπουζούκια λοιπόν, σε μια εποχή επίσης όμορφη, ανέμελη, τότε που τα «πεντοχίλιαρα» ήταν και «πετσετάκια», εμπνευσμένο από το τραγούδι της Σερραίας (Από το Άγιο Πνεύμα) Γλυκερίας και έπεφταν μαζί με τις στοίβες πιάτα και τα λουλούδια βροχή στις πίστες. Τότε που τα μπουζούκια δεν ήταν μόνο δουλειά για δύο ημέρες, αλλά και καθημερινή διασκέδαση των Ελλήνων. Πολύ Ουίσκι, γαρύφαλλα, πιάτα, πρώτο τραπέζι και η ορχήστρα να παίζει.

Δείτε και το εκπληκτικό φωτογραφικό αφιέρωμα που δημοσιευουμε για πρώτη φορά. Ξεκινάμε την καταγραφή και υπενθυμίζω πως θέλουμε την δική σας βοήθεια στα σχόλια, έτσι ώστε να εμπλουτίσουμε το θέμα, γιατί πολύ απλά δεν μπορούμε να τα θυμηθούμε και να τα βρούμε όλα.

Αρχείο Ψηφιακό Μουσείο Τύπου Σερρων

Προσοχή: Αναφερόμαστε στην δεκαετία 1980 έως 1990 και δεν γράφουμε για ταβέρνες που περιστασιακά μόνο είχαν ορχήστρες και γάμους σε όλο τον νομό, γιατί θα χάσουμε την μπάλα.

Έρευνα FONH

(Προσωπικό Αρχείο Τάκη Δελή)

«Τα Δειλινά» και ποιος δεν έχει διασκεδάσει στην κοιλάδα των Αγίων Αναργύρων και την δεκαετία του 70‘. Διεύθυνση Γιώργος Μαυρομάτης (ήταν ο πρώτος διδάξας). Έπειτα ονομάστηκε «Αναμνήσεις» (1979-1988) που επίσης άφησε εποχή. Τάκης Δώδος, Ηλίας Πετλιάκης οι ιδιοκτήτες και στην συνέχεια και ο Μπέμπης (Μπουζουκτσής) και ο Άρης Κουντουράς που ήταν τραγουδιστής. Τραγουδούσε και ο «Μιχαλάκης», έτσι τον θυμούνται οι περισσότεροι. «Αλεξανδρος» ιδιοκτηιας Μπαμπη Χασεκιδη και Ιωσήφ Μουριδη.

Τρελα για μπουζούκια, πιάτα, λουλούδια

Τέλη δεκαετίας 80‘ ήταν η «Πολιτεία» μέχρι αρχές 90′. Ιδιοκτησιας αείμνηστου Μιμη Φαρμάκη. Μας θυμισατε και την «Αυλαία«. Φυσικά στην κοιλάδα πολλοί θυμούνται την «3η Βάρδια» στη γωνία με εμβληματικό λογότυπο και τίτλο με υποσχέσεις.

Κάπου εκεί πήγαινες και στο «Κρεσέντο» η μουσική του ακουγόταν τα καλοκαίρια και ως την πόλη αργά.

Η «Φαντασία» τέλη δεκαετίας 70’ το απόλυτο μαγαζί του επιχειρηματία Γιώργου Μαυρομάτη που ήταν προς τον Άγιο Ιωάννη, ίσως το πιο μεγάλο μαγαζί που υπήρχε. Ο ίδιος έφερνε τότε πολλά μπαλέτα με ξένες χορεύτριες και πολλές φίρμες είχαν έρθει της εποχής να τραγουδήσουν.

Δειτε πάνω το βίντεο και τον δημόσιογραφο Κώστα Μπούμπα που ήταν και μίμος παλιά στα μπουζούκια (Κρασοπατέρας).  Είχαν έρθει πολλοί καλλιτέχνες τότε στις Σέρρες. Στράτος Διονυσίου, Λευτέρης Πανταζής, Μακης Χριστοδουλόπουλος (Κέφι), Βασίλης Καρράς (νέος σε ηλικία), Νίκος Νομικός, Ζαφείρης Μελάς, Ηλίας Κλωναρίδης, Πίτσα Παπαδοπούλου και άλλοι. Σίγουρα τα έχεις σπάσει αν είσαι και τώρα 60αρης στο κέντρο  «ΚΑΝ-ΚΑΝ» παλιό «Φαντασία» του επιχειρηματία (οπωροπώλη τώρα) Νίκου Τζήμα.

Ένα από τα γνωστά ονόματα της εποχής η Άντζελα Δημητρίου είχε έρθει στις Σέρρες. Εκεί σίγουρα άκουσες το «Μυστικέ μου έρωτα» της Κατερίνας Στανίση και τρελάθηκες. Σε εκείνη την περιοχή στον Αη Γιάννη, ήταν οι «Καταρράκτες» όπου είχε ορχήστρα. Εκεί κοντά ήταν και ένα άλλο μαγαζί του επιχειρηματία Λάππα. Στο 1ο χλμ Σερρων-Δραμας ήταν η «Γαρδένια«. Επίσης υπήρχε ένα Σερραϊκό συγκρότημα με την ονομασία “VIPS”, που έπαιζαν μοντέρνα ακούσματα, που αποτελούνταν από τον Γιώργο Λεμπενιώτη, Νίκος Βογινδρούκας, Τακης Βαδιακας, Χρήστος Σούλης (μπάσο-Χρυσοχόος), Γιώργος Αλεξόπουλος και Τάσος Χαμουρτιάδης.

Χρυσή εποχή

Η Μπουάτ «Το Χάραμα» απέναντι από το Δημαρχείο Σερρών στην στοά στον 1ο όροφο, έχεις ξενυχτήσει μέχρι το πρωί και σε έχουν πιάσει να σπας πολλά πιάτα. «Η Ταχεία» της Ελένης Βιτάλη το απόλυτο μπουζουκοτράγουδο εποχής. Βέλγος-Θωμάς οι ιδιοκτήτες. Στο Νεοχώρι ήταν «Το Μινόρε» των Αφών Δελή, Παναγιώτη (Τάκης) και Νίκος. Εκεί τραγουδούσε και ο Γιωργάκης με τα ασημί παπούτσια (Δεν ζει πια), υπάρχειρχει και βίντεο εποχής δείτε το πιο πάνω. «Κρασοπατέρας» το πρώτο μαγαζί ήταν απέναντι από «Τα Αηδόνια», έπειτα πήγε εκεί που ήταν οι παλιές «Αναμνήσεις» που βρίσκονταν στην μέση περίπου της Κοιλάδας.

Ο «Δρόμος» μαγαζί που δούλευε τριήμερα υπό την διεύθυνση του Στεφανου Μανδελα που ήταν για γάμους και χορους, ήταν απέναντι από το ΕΠΑΛ προς Λευκωνα. Λίγο πριν την τωρινή ΒΙΠΕ, ήταν το «Κοσμοδρόμιο» που τα λουλούδια που πετάχτηκαν, κάνεις τώρα έναν… Εθνικό Κήπο. Την διεύθυνση είχε ο αείμνηστος Σάββας Φωτιάδης και Φρειδερίκη Φωτιάδη η αδελφή του. Ο Τάκης Χρυσόπουλος από τον Γάζωρο έπαιζε μπουζούκι και ήταν ένας από τους καλύτερους μουσικούς, μαζί με τον αδερφό του Λευτέρη (Μπασίστας). Μετά ονομαστηκε «Προξενείο» και το είχε ο Πετλιακης. Σίγουρα έχεις χορέψει στο «Κέφι» ένα μαγαζί που ήταν μετά τον Λευκώνα, το απόλυτο μπουζουκτσίδικο μαγαζί που μετά μετονομάστηκε σε «Αχίλλειον» και ήταν πίσω. Μας είπατε για το «Στορκ» του Μαυρομάτη και το «Ζοοm».

Εκεί που είναι τώρα το Νοσοκομείο Σερρών, τα ντεσιμπέλ ήταν πολλά στο «Ραντεβού» των Αφων Χατζηλάρη και Κώστα Γεωργιτζίκη. Στην οδο Κωνσταντινουπόλεως ήταν το «Νότες» του επιχειρηματία Κωνσταντινίδη.  Πριν την κοιλάδα ήταν «Τα Αηδόνια» που πολλές φορές είχαν και ορχήστρες. Στον δρόμο προς τον σταθμό των τρένων, το «Μπόμπα Φαρούκ» είχε κατά καιρούς και ορχήστρα. Στην κοιλάδα βάζουμε και το «Στέκι του Ραφ», που είχε ορχήστρα.

Πιο κάτω και λίγο πριν το Σκούταρι ήταν η «ΡΕΑ»  και επιχειρηματίας ήταν ο αείμνηστος Γιώργος Δούφης. Αυτό το μαγαζί της «ΡΕΑΣ» που υπάρχει και τώρα είναι λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω προς τις Σέρρες. Στη Νιγρίτα κάποιο βράδυ θα έχεις ακούσει να σου τραγουδά ο Μεγάρχης (Μάκης) Διαμαντίδης, ενώ ο Άρης Κουντουράς ήταν τραγουδιστής εκείνης της δεκαετίας. Ο επιχειρηματίας Παναγιώτης Μέμψας ήταν και τραγουδιστής σε μαγαζί πριν τη Νιγρίτα. Στη Νέα Ζιχνη ήταν από τότε «Το Στέκι», πολύ γνωστό μαγαζί. Μας το αναφέρατε για την Αγιά Ελένη το μαγαζί «Βεντέτα» και μετά έγινε «Πέρασμα», ιδιοκτησίας Αγγέλου.

Περιφερειακά τωρα, θα έχεις διασκεδάσει στο «ΒΙΟ-ΒΙΟ» οπωσδήποτε, ειδικά αν είσαι Σιδηροκαστρινός μέσα στην κωμόπολη. Έπειτα έγινε το πιο μεγάλο μαγαζί έξω από το Σιδηρόκαστρο με το ίδιο όνομα.

Επίσης ιστορία έγραψε το Οικογενειακό κέντρο «Φαλάκρας» πριν την Θερμοπηγή, με τον αείμνηστο Παναγιώτη Λεονταρίδη να ήταν το «αφεντικό». Θα ξέρεις δεν μπορεί και θα έχεις πάει στα «Βαλκάνια» μετά το Σιδηρόκαστρο. Στην Κοίμηση ήταν το νυχτερινό μαγαζί με το όνομα «Μακεδονία», ιδιοκτήτης ηταν ο Σπύρος Δογανης. Στην Βυρώνεια πολλοί θυμούνται το «Φαριντα».  Σε αυτή την χρυσή εποχή δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε και κάποια ονόματα μουσικών, που είχαν και σύνδεσμο για όσους θυμούνται κάποιοι στη Στοά Ραβινέ.

Εκείνη την εποχή υπήρχαν πολλά παρατσούκλια στους μουσικούς και σας τα γράφουμε και αυτά, γιατί με τα πραγματικά τους ονόματα ίσως μπερδευτείτε. Ο αείμνηστος Νίκος Δελής έπαιζε μπουζούκι για χρόνια και μαζί στις ορχήστρες ήταν και ο αδερφός του Παναγιώτης (Τάκης) που έπαιζε μπάσο. Επώνυμος μπουζουκτσής επίσης ήταν με παρατσούκλι «Αρκούδος» ο  Γιώργος Παναγής. Σπυρος Φελης (Ραντεβού). Ντράμερ εποχής ήταν ο Βασίλης (Μπίλης) Μακράκης επίσης και ο αείμνηστος Νικολακης Δεληγιάννης, ο Κοκος (Δεν ζει επίσης) και ο Κώστας Μπατσακίδης και Λάκης Τσατσάμης.  Κιθάρα έπαιζαν οι Στέλιος Σαμαράς, Φάνης Καμπούρης, Τάκης Δελής (ξεκίνησε ως κιθαρίστας, μετά έγινε μπασίστας), Τάκης Βαδιάκας, Δημήτρης «Ματσόλας», παρατσούκλι από Ιταλό γνωστό ποδοσφαιριστή αλλά και άλλοι. Μπάσο Λάμπρος Πούσκας, ο «Σωτηράκης» που έπαιζε στα «Φεγγάρια«. Αρμόνιο έπαιζε σε πολλές ορχήστρες ο αείμνηστος Βασίλης Γιαζιτζής (Σειράς, Δεν ζει πια), Γιάννης Κουτσούλας, Δημήτριος Τσαπάρας, Βασίλης Κούρδος, Ευρυπίδης, Φούλης από το Δασοχώρι και άλλοι. Από φωνές, εμβληματική φιγούρα (ιδιαίτερο σγουρό μαλλί) ο Νούλης (κατά κόσμον Νανούσης Γκυρίνης). Ο Άρης Κουντουράς επίσης χαρακτηριστική φυσιογνωμία. Αείμνηστος δυστυχώς και ο τραγουδιστής Γιώργος Λεμπενιώτης που έγραψε την δική του ιστορία. Ο Γιώργος Σαλαμπασης Σερραίος στην καταγωγή ξεκίνησε από τις «Αναμνήσεις«. Ο Μανώλης Γεωργιτζικης ήταν όνομα στις Σέρρες (ερμήνευσε και τον δεύτερο ύμνο του Πανσερραϊκού). Ο Κώστας με το παρατσούκλι «Σκύλος» άφησε εποχή, επίσης τραγουδιστές τότε οι Γιώργος Νάτσκας, Δαλισκας Ζωιδης, Δημήτρης Σερετης, ο Γαβρίλος Τουτζιάρης και άλλοι. Όσον αφορά τις γυναικείες φωνές ξεχώρισε η Φωφώ Μαράκι (Δειλινά), Μαίρη Χατζή, Μαίρη Γεωργίου, Βούλα Λαχανά. Επίσης οι Παλαιολόγου, Μουτάκας, «Θανασάκης» συμπλήρωναν άλλη μια ορχήστρα. Σερβιτόροι εκείνη την δεκαετία ήταν τότε ο Σώτος Κοτσαμπας (Καν-Καν), Δημήτρης Μπακάλης (τον ευχαριστούμε για το e-mail που έστειλε), Δημητρης Μουλαδένιος, Χρήστος Ζωγράφος κ.α.

Στη φωτογραφία τα αδέρφια Δελή (Τάκης & Νίκος) μαζί με τους μικρούς (Γιάννη & Κώστα) στο «Κέφι«.

Τα δύο αδέλφια πρωταγωνίστησαν στις πίστες ως μουσικοί, ενώ τα δίδυμα αδέρφια τους κέρδισε ένα άλλο μικρόφωνο και συνέχισαν στη δημοσιογραφία…

Φωτογραφικό αρχείο Δημήτρη Μπακάλη

_______________

Σημείωση: Στείλτε μας περισσότερες πληροφορίες για να συμπληρώσουμε το αφιέρωμα στην ομάδα και στη σελίδα του FONH ή στο e-mail : [email protected]

ΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ FONH.GR για την Οδό Αμαρτίας 90s.. Για τις 10 Σερραϊκες αλάνες ποδοσφαιρου και τις 5 Ελληνικές ταινίες της Finos Film που θα ήθελες να έχουν συνέχεια.